De bloesem die onze wortels overschaduwen
Deze ochtend liep ik door mijn tuintje. Ik worp een blik op mijn pas gepote zoete aardappelplant om te zien hoe hij het deed. Nog niet zo lang geleden stopte ik deze in een glazen pot met water. Hij begon te groeien en bereikte een staat waarop ik het wel aandurfde om hem in de grond te plaatsen. Hij leek stevig te staan en volgens mij had hij weer een blad meer dan gister. Naast hem staat een roos die in de bloei van zijn leven staat. Met haar prachtige lichtroze bloemen, vormt deze een echte ‘eye-catcher’. Ook de twee perenbomen zijn prachtig om naar te kijken, met hun steeds groter wordende peren.
Maar intussen vergeten we één cruciaal onderdeel van deze planten: haar wortels. Toen de aardappel nog in de glazen pot zat, kon ik zijn wortels nog zien. Maar sinds ik hem in de grond zette, raakte ik de wortels uit het zicht. Je vergeet ze dan ook makkelijk. Al het harde werk wat zich onder de oppervlakte afspeelde en wat de plant in staat brengt om stevig te staan en uiteindelijk volop tot bloei te komen.
Ditzelfde geldt ook voor het innerlijk werk wat we doen als mens. Alles wat we diep in ons lijf hebben ontdekt, gevoeld, aangekeken en misschien wel omarmd. Alles wat in beweging is gezet, maar wat we makkelijk vergeten. Vaak hebben we alleen oog voor de buitenkant. Hoe al dit innerlijk werk zich uitbetaald in meer succes in ons leven. Ook ik vergeet wat er allemaal bij mij in beweging is. Al lange tijd ben ik op zoek naar een nieuwe baan voor naast mijn onderneming. Na zo’n twee jaar, helaas nog zonder succes. Inmiddels wordt het haast een soort van obsessie die alles overschaduwt. De bloesem die ik aan de wereld kan laten zien. En omdat er maar geen vorderingen in lijken te zitten, voelt het alsof het leven stilstaat en de dagen voorbijvliegen.
Maar intussen vergeet ik dan dat er van alles in mij in beweging is. Mijn eigen wortels die tot heel diep in mijn systeem reiken en me voeden van nieuwe levensenergie. En net zoals dat werkt voor mijn zoete aardappelplant, bieden mijn wortels me de vruchtbare energie om tot bloei te komen. Om me op volledig authentieke wijze van mijn mooiste kant te laten zien. Niet door te blijven presteren en door nog harder te gaan werken om ervoor te zorgen dat mijn successen zich aan de buitenkant laten zien. Maar door aandacht te hebben voor wat er in mijn innerlijke wereld in beweging is en aan het groeien is. Mij van energie voorziet die ik echt kan voelen, in plaats van de erkenning die ik denk nodig te hebben van buitenaf.
Onlangs kwam ik een passage tegen in het boek ‘Shiko - De Japanse kunst van helder denken’ van Shigehiko Toyama die ik zeer toepasselijk vind in deze zoektocht. Hij vergelijkt het incubatieproces van ideeën met het koken van water. Hij legt uit dat het te snel willen zien van resultaten, net als het herhaaldelijk optillen van de deksel, de nodige ‘warmte’ voor creativiteit doet ontsnappen. Dat het draait om geduld en mentale rijping. Voortdurende controle en ongeduld vertraagt alleen maar de voortgang. Houd je in plaats daarvan bezig met andere leuke projecten en hobbies in het leven, want die zijn er ook. Laat dat idee van je maar even rusten.
Herken je dit bij jezelf? Voel jij je op dit moment onrustig, gestresst of geobsedeerd? Voelt het alsof het nooit genoeg is? En zou jij ook willen dat jij jezelf voedt met je eigen levensenergie in plaats van dat je hierom moet vragen bij mensen van buitenaf? Met heel veel liefde en aandacht luister ik dolgraag naar jouw verhaal. Neem in dat geval telefonisch contact met me op of plan gratis een kennismaking.