De erfenis
Afgelopen weekend plaatste ik een post op LinkedIn waarin ik vertelde op avontuur te willen gaan. Op avontuur met mezelf. Met een rugzak op me te laten verwonderen door alles wat ik onderweg zal tegenkomen. Tegelijkertijd betekent dit om oude zaken in mijn leven achter me te laten.
Momenteel lees ik het boek ‘De terugkeer van de koning’ van Ton van der Kroon. Het is de blauwdruk van het ontwikkeltraject wat ik momenteel volg, ‘Het pad van de man’. Een vervolg in de zoektocht om te leven volgens mijn innerlijk kompas. Samen met andere mannen. Het boek begint met de vragen: ‘Wat wil ik bereiken met dit proces?’ ‘Voor wie doe ik dit?’ en ‘Wat is mijn intentie?’ De samenvatting van mijn antwoorden op deze vragen luidt: loyaler worden aan mezelf.
Zoals gezegd heb ik ook zaken hiervoor los te laten. Oude patronen, oude gedachten, oude emoties, oude oordelen en oude relaties. En op het moment dat ik antwoord moest geven op de vraag of ik bereid ben om het oude los te laten, voelde ik een enorme spanning in mijn lijf. Plots werd ik overmand door een begrensd gevoel. Een angst die me vastgreep en me ervan weerhield om volmondig ja te zeggen. Een angst die me bekend is.
In mijn jeugd ben ik opgevoed door een zeer liefdevolle en welvarende familie. Een familie waarin (financiële) zekerheid en controle bijna heilig is. Mijn hele leven hebben ze ons beschermd van de grote boze wereld. Allemaal uit liefde en bescherming. Zij houden onwijs van mij en ik houd onwijs van hen. En ik voel dat ik ontzettend loyaal aan ze ben, ondanks dat ik nooit ben aangemoedigd om echt op avontuur te gaan en risico’s te nemen. Om stil te staan bij wat mijn dromen nu zijn en ze vervolgens volle bak achterna te gaan. Die loyaliteit maakt dat ik bang ben ze teleur te stellen. Mijn eigen familie.
Het voelt alsof ik het erfenisgeld wat ik heb ontvangen, maar beter niet aan dit risicovolle avontuur kan besteden.
En dus vraagt het me om heel veel moed om ‘los te komen’ van mijn familie. Om die angst en loyaliteit die me zo onwijs stevig in de greep houdt, los te laten.
Ik dacht er nog over na om op zoek te gaan naar geruststelling en goedkeuring bij mijn familie. Maar dan zou ik mijn bereidheid om die angst los te laten, laten afhangen van hen. Terwijl ikzelf degene ben die wat te doen heeft. Namelijk het verzamelen van de moed én te besluiten te leven met datgeen waar ik zo bang voor ben. Wel kan ik het met ze delen en ze vertellen dat ik zo onwijs dankbaar ben voor wat ze me al die tijd hebben gegeven. Uit bescherming. Uit liefde.
Dus nee, ik heb de keuze te maken. Het voelt als de meest gewaagde keuze die ik ooit heb gemaakt. Om volgens het boek ‘te sterven om werkelijk te gaan leven’.
Angst is vaak de grootste factor die ons tegenhoudt wanneer we kiezen voor onszelf. En die angst is voor iedere man weer anders.
Herken jij dat gevoel? Je hoeft niet in je eentje uit te zoeken waar het vandaan komt. Het Hero's Journey Manifest is er om eerst bij jezelf te voelen of dit ook jouw pad is. En mocht je liever gewoon willen praten, dan is er altijd ruimte voor een vrijblijvend gesprek.